به این نتیجه رسیدم که:

هر چقدر هم شروع کننده خوبی نباشم، ادامه دهنده و خاتمه دهنده خوبی ام.

آخرین بار سوم راهنمایی بودم که دیدمش، صداش همون بود، همون صدای گرم یازده سال پیش.!

حالا هی همه میگن با اون چی چی شکنا وصلی :))

از شب حالت خوب نباشه، صبح یه ساعت با دوتا پزشک گپ و گفت داشته باشی، ظهر باز با یه پزشک ملاقات کنی و الان با یه پزشک چت کنی.

هی هم از درد به خودت بپیچی و یادت بره با یه پزشک مشاوره کنی!

ما یه استاد مقدمه داشتیم، تاکید میکرد "بیمار و مریض" با هم فرق دارن، بنظرم این حالت تو گروه "مریض" بودن دسته بندی میشه.

:)

اینکه آدما خیلی خیلی مستبدانه و منفعت طلبانه، بخاطر خودشون دوستت داشته باشن یه عالمه غم داره.

همین.

:)

بعدا نوشت: چی چی رو میاره؟؟!

یه لحظه هایی از زندگی هست که از مواجه شدن باهاش واهمه داریم، هی میخواییم فرار کنیم، هی میخواییم نباشیم، هی میخواییم نبینیم و باز هی فرار میکنیم. وقتی بمونیم و بتونیم و ریلکس باشیم، ته دلمون آروم باشه و خووب بخندیم کیف داره خیلی کیف داره.

"وقتایی که حس در افتادن با شب های شلاقی رو ندارم."

+ شب های شلاقی یه اصطلاح جدید برای شب هاییه که یه عالمه فکر هجوم میاره به تک تک سلول های مغز. یه عالمه حس مبهم و قاطی پاتی پُتک میشه میخوره رو سر و صورت. غصه های بی هویت سیلی آتشین میزنه رو دل...